Margolanak, etxetik herrira
Erretiroa hartzeagaz batera margolanak egiteko interesa piztu zitzaion Nekane Mendez Ormaetxea sukarrietarrari. Geroztik gelditu barik margotzen ibili da eta abuztuaren 31ra arte [domeka], 21 margolanez osatutako erakusketa du ikusgai Sukarrietako jubilatuen lokalean.
Zaletasunak edota gustuko denbora-pasak umetan ezagutzen dituzte batzuek, beste batzuek, berriz, neraberazoan, heldutasunean edota erretiroa hartzean. Pasio horiek lehenago antzeman izan ezkero norbere bizitzak zer norabide hartu izango lukeen galdetuko dio batek baino gehiagok bere buruari, zoritxarrez erantzuna jakiterik izan ez arren. Berrogei urtez erizain lanetan aritu da Nekane Mendez Ormaetxea sukarrietarra, eta “jubilatu ostean” ezagutu ditu margolanak egiteko dituen zaletasun eta gaitasuna. Orain, hilabete luzez egindako lanekin erakusketa antolatu du, Sukarrietako jubilatuen lokalean (Ander Deuna plaza, 5).
Mendez “oso gazte” alargundu zen eta seme txiki batekin, “derrigorrez” lan egitera behartuta ikusi zuen berea. Ordua
Nekane Mendez Ormaetxea sukarrietarrak egindako Jose Mari Eguileorren erretratua.
n ere margolanak ikustea gustuko bazuen ere, ez du gogoratzen horrekiko “afizio berezirik” sentitu izana; erretiroa hartzean baina, “arratsaldeetan denbora pasatzeko” margolanak egiteari ekin zion: “Ikastaro bat egin nuen Gernika-Lumon, margotzen hasteko oinarria hartu edo zer behar zen ikasteko, eta geroztik, neure kabuz egiten ditut lanak”. Gehienbat paisaiak margotu ditu, bereziki eskualdekoak: “Argazki bat aukeratzen dut, handitu eta margolanean islatu”. Hala ere, lokalean sartzen bisitarian arreta bereganatzen duen erretratu bat ere badago, Joxe Mari Eguileor Mundakako musika irakasle izandakoarena: “Solfeo ikasten joan nintzen, baina denbora gutxi, ospitalera erizaintza ikastera joan behar izan nuelako. Ez dakit nola, baina bere argazkia nire etxean agertu zen eta margotzea erabaki nuen. Esan nuen, ondo irteten bada bere semeari emango diot”. Lana “primeran” atera zitzaion eta “pozik”, Zorion Eguileorri eman zion bere aitaren erretratua: “Bere aita izan zen moduan islatu nuela esan zidan”. Herritarrek ere musikariaren “zeharkako begirada” gertutik ikusi ahal izateko, egun batzuetarako lana uzteko eskatu dio egileak Eguilerorri.
Etxean margotzen du, musika ipinita eta denbora-pasa legez. Inoiz ez du bere lanekin erakusketa antolatu edo inori erakuskeko nahirik sentitu, baina “etxean pilatu” egiten zaizkionez, herriko jubilauen lokalera eraman ditu “bereziki neguan zehar” egindako 21 margolan. Baten bat saldu ere egin du, eta abuztuaren 31ra arte —orduan kenduko du erakusketa— “beste bat edo bi” salduko dituela aurreikusten du: “Baten bat oparitu ere egingo dut”. Eraskusketa jarri zuenetik, gainera, enkarguren bat ere jaso du.
Erakusketatik igaro diren lagun eta herritarren partetik erantzun ona jaso du Mendezek: “Erakusketa oso polita dela eta gero eta hobeto margotzen dudala esan didate”. Mendez Bermeoko Margolari Elkarteko kide ere bada, eta Andra Mari eta Santa Eufemia jaietan Kofradia Zaharrean antolatzen duten erakusketan parte hartuko du: “Bakoitzak bi lan eramaten ditugu, bat erakusketa honetan dago, eta bestea etxean daukat, oraindik amaitzeko dagoelako”. Sukarrietan ikusgai dagoena bere lanez bakarrik osatutako lehen erakusketa badu ere, sukarrietar artistak ez du uste gehiago egingo dituenik: “Lasai hartu nahi dut, urteak aurrera doaz eta ez dut korrika, prisaz ibili nahi. Etxean, nire gustuko musika ipini eta niretzat margotzen jarraituko dudala uste dut”.
