«Etorkizunean Zumaiara bueltatzea ez dut baztertzen»
Azken sei urteak Zumaiako Telmo Deun klubean aritu da arraunlari ondarrutarra, Nagore Osoro patroiagaz batera. Hartzeko «erabaki zaila» izan baldin bada ere, biek utzi dute kluba, behin-behinean.Azken hamar urteak arraunean ibili eta gero, arraunari ...
Azken sei urteak Zumaiako Telmo Deun klubean aritu da arraunlari ondarrutarra, Nagore Osoro patroiagaz batera. Hartzeko «erabaki zaila» izan baldin bada ere, biek utzi dute kluba, behin-behinean.
Azken hamar urteak arraunean ibili eta gero, arraunari gero arte esatea erabaki du June Aranbarrik (Ondarroa, 1993). Arraun ibilbide luzean lorpen ugari izan ditu, horietatik ezagunena 2013ko Kontxako bandera, Zumaiagaz.Telmo Deunen sei urte eta gero, talde utzi duzu. Erabaki zaila izan al da?
Hasiera batean taldea uztekotan egon nintzen, baina gero, gauzak hobeto pentsatuta, jarraitzea erabaki nuen, ez nuen trainerua desagertzea nahi eta. Arrauna utzita zueden hainbat taldekide ohi bueltan egotea espero genuen, eta kanpoko laguntzaren bat edo beste jasota, horrela edo bestela trainerua osatzeko beste kide batuko ginela espero genuen. Baina, azkenean, ezinezkoa izan da.
Trainerua desagertu ahal zela espero zenuten?
Asko uztekotan zirenez, denboraldi hasieran jende gutxi batu ahal ginela aurreikusten genuen, eta trainerua desagertu ahal zenaren susmoak zabaldu ziren gure artean. Hori jakinik, askok jarraitzea erabaki genuen, baina traineru bat uretara bota ahal izateko, gutxienez, hamalau neska behar dira, eta traineru lehiakor bat osatzeko hainbat ahalegin egin badira ere, ez da nahikoa jende batzea lortu.
Baja asko izan al dituzue?
Guztira, sei baja izan ditugu. Jendea beste talde batzuetara joan da edo bere bizitzako beste proiektu batzuetan hasteko arrauna uztea erabakita zeukan. Era berean, denboraldi berriari begira gauzak ez zeudenez argi, jarraitzeko ahalegina egin dugun askok ere arrauna uztea erabaki dugu, motibazio faltagatik.
Motibazio falta hori, zergatik?
Ahaleginak asko izan baldin badira ere, urte sasoi honetan trainerua osatzeko beste jende lortzea ezinezkoa zela ikusten genuen. Trainerua osatu ahal genuen edo ez ziur jakin gabe egon gara denbora luzez, eta horrek asko desmotibatu gaitu. Nik esate baterako, ez nuen entrenatzeko gogorik, eta nire modura, gehiagori ere antzekoa gertatu zaie.
Trainerua desagertu egin dela jakiteak pena eman dizue?
Hartu dugun erabakia oso zaila izan da, eta pena asko eman digu trainerua desagertu egin dela jakiteak. Zuzendaritza taldeak, beharbada, baietz esan ostean, taldea utzi dugulako huts egin diogula uzteko du, baina trainerurik ez dagoela ikustea oso mingarria izan da. Taldearenganako begirune hori izan ez bagenu, taldea osatzeko ahaleginik ez genuen egingo, ez eta entrenatzen hasi ere. Jendeak gure aldetik arrapaladan hartutako erabakia izan dela nahiz eta pentsatu, erabaki zaila eta ondo pentsatua izan da. Zumaian taldekideon arteko txarto ulertuengatik trainerua desagertu dela ere zabaldu da, eta hori gezurra dela nabarmendu nahiko nuke. Beti oso batuta egon den taldea izan gara.
Telmo Deun utzi ostean, beste nonbaitera joateko asmorik ba al duzu?
Erabaki zail hau eta gero, aurten arrauna alde batera utziko dut. Bi taldetik laguntzera joateko ere deitu didate, baina eskaintza guztiei ezetz esan diet. Motibazio faltagatik utzi dut arrauna, eta orain momentuan, arraun egiteko indar gabe aurkitzen dut nire burua. Arrauna nire bizitza izan da, eta, hau eta gero, jarraitzeko gogo gabe geratu naiz. Zumaia uztea oso erabaki zaila izan da, eta pertsonalki oso gaizki pasatu dut.
Zergatik?
Nahiz eta kanpotarra izan, bertakoa sentitzeko aukera izan dut. Gauza oso politak egiteko aukera izan dugu, eta herriak ere asko eskertu digu egindako esfortzu hori. Nire bizitzako urterik ederrenak Zumaian bizitzeko aukera izan dut, eta eduki dudan taldea izateagatik zorteko naiz.
Denboran atzera egin ahal izanez gero, Zumaiara joateko erabakia hartuko zenuen?
Bai, dudarik gabe. Klubeko hainbat kideri asko zor diot, eta maitasun berezia diet. Entrenatzaileari, esate baterako, eskerrak eman nahiko nizkioke, eman digun babes guztiagatik. Esperientzia ikaragarria izan da. Gauza asko lortzeko aukera izan dugu, eta neurri handi batean egindako lan onari esker, arraun munduan erreferente bihurtu gara.
Telmo Deunen aritzeko aukera zelan sortu zitzaizun?
Ondarroako entrenatzaileak Zumaian ere egiten zuen arraun, eta hurrengo urterako, nahi baldin bagenuen, Zumaian jarraitzeko aukera izango genuela proposatu zigun Nagore Osorori eta niri.
Hasierako urteak nolakoak izan ziren?
Oso politak. Hasierako urte haietan talde asko izaten genituen gure aurretik. Orduz geroztik, urtero-urtero mailaz igotzen joan gara, 2013an Kontxa irabazi arte. Azken bi urteotan, ostera, goian ibili bagara ere, ez dugu Kontxarik irabazteko aukerarik eduki, eta horrek beharbada, taldekide batzuk asko atsekabetu ditu.
Kontxarik ez, baina denboraldi bikaina egin zenuten iaz, ezta?
Azkar esaten baldin bada ere, 19 bandera lortu genituen.
Urte guzti hauetan zein izan da klubean bizi izan duzun unerik politena?
2013an Kontxa irabaztea zoragarria izan zen. Kontxako bandera bakarra irabazi dut, eta oso era berezian gogoratzen dut. Nire kasuan, amona bi egun arinago zendu zen, eta oso une hunkigarria izan zen. Kontxaz gain, beste hainbat estropada ere oso bereziak izan dira, beste traineruekin izan dugun lehia biziagatik.
Eta unerik gaziena?
Aurtengo Kontxa ez irabaztea. Lehenengo estropada eta gero, irabazteko aukerekin ikusi genuen geure burua, eta galdu ostean, kolpe ederra hartu genuen. Oso talde lehiakorra genuen, baina aurkariak hobeto aritu ziren. Sei Kontxako bandera jokatu ditut, eta bakarra irabazi, baina lehia horretan aritzeko aukera izatea asko da, zorteko naiz.
Arraunari betiko agur esaten diozu?
Arrauna oraingoz uztea erabaki dut, baina etorkizunean bueltatzeko asmoa daukat. Zumaiako klubean asko estimatzen dudan jendea geratu da. Bertakoa sentitu izan naiz beti, oso ondo hartu naute klubean, eta aukera baldin badut etorkizunean Zumaiara bueltatzea ez dut baztertzen. Arrauna oso gustuko dut, eta uztea erabakitzea bera oso zaila egin bazait ere, arraun mundutik ez nuke gehiegi urrundu nahi, asko asebetetzen nau.
Arraun munduan neska gehiago ibili izan balitz, Zumaia desagertu egingo zitekeela uste duzu?
Egia esan, aurrerantzean zer gertatuko den ez dakit. Jendea talde batzuetan batzen hasi da eta beste batzuk desagertzen.
Zer egin beharko litzateke emakumeen arraunari bultzada emateko?
Arrauna oso kirol sakrifikatua da, egunero-egunero entrenatu beharra dago, oporraldirik gabe. Asko gustatu behar zaizu, barru-barrutik irten behar dizu, bestela jai duzu. Horrez gainera, gehiago ezagutzera eman behar dela uste dut.
Zelan?
Jende berria animatzeko gure esperientziak kontatzea ondo etorriko zela uste dut.
