Iaz hasitako abenturarekin jarraituko du Txomin Arana Ereñoko moto gidariak: 2015eko Dakar lasterketa egingo du urtarrilaren 3tik 17ra. Bigarren biderra izango da, baina, helburua aurreko bera: lasterketa amaitzea.
Hala, aurreko esperientziari esker, oraingoan lasaiago doala dio Aranak: “Badakit zer topatuko dudan, zelako lasterketa den, zenbat sufritu beharko dudan, eta helburu beragaz joango gara, baina, lasaiago”. Izan ere, Dakarra lehenengo egunetik lasai hartzearen garrantzia nabarmendu du ereñarrak. “Han lasai hartu behar da lehenengo egunetik. Egunetik egunera joan behar da; etapak amaitzen, eta ahalik eta arinen heltzen, ahal den gehien deskantzatzeko”.
Orain urtarrilera bitartean lasterketa prestatzeari ekingo dio. Datorren astean Marokora joango da bi asterako. Hango basamortuan probatuko du motor berria. Gero, azaroan Aragoira, Monegrosera joango da.
Urtarrilaren 3an Argentinako hiriburutik, Buenos Airestik irtengo dira gidariak, eta leku berean amaituko dute bi asteren buruan. 14 eguneko lasterketa da, eta hortik bat atseden eguna izango da.
Juanjo Bilbao Gernika Road elkarteko idazkariaren berbetan, “helburua Buenos Airestik irten eta Buenos Airesera itzultzea da”. Roman Mastraitua elkarteko lehendakariak ere helburua “batez ere amaitzea” dela dio, baina, baita iazkoa «hobetzea» ere. Hala, lasterketa lehenengo 30en artean amaitzen ahaleginduko dira.
Umil hartuta
Maistraituak zehaztu duenez, “aurreko oinarriari segituta, eta umil hartuta, helburua da motor edota material aldetik zerbait hobea lortzeko aukera izatea”. Motor hobeagaz, eta egunetik egunera hutsik egin barik etapak amaituz sailkapeneko lehenengo 30en artean egotea posible izango dela uste dute.
10.000 kilometroko lasterketa da, eta ia etapa erdiak kronometatuak dira. Basa, dunak, beroa, 4.000 metroko altuera… baldintza gogorrak jasaten dituzte gidariek. “Etapa batzuk errepidetik doaz, beste batzuk asfaltatutako bidetik eta besteak pista zabalak izaten dira. 10.000 kilometro dira, eta horiek egin egin behar dira, eta horrek desgastea eragiten du”, azaldu du Bilbaok.
Aurreko lasterketaren antzeko ibilbidea izango dute datorren urtean, baina, kontrako noranzkoan. Buenos Airestik abiatuta, Chilen barrena Boliviara helduko dira. Han bi etapa egin, eta atseden eguna izango dute. Eta handik bueltan berriro ere Argentinara itzuliko dira.
Aurrekoan 100.000 euroko aurrekontua izan zuten, eta aurten, “ahal bada” diru gehiago bildu gura dute. Momentuz, aurrekontuaren %60a lortu dute, eta hemendik abendura bitartean gainontzekoa lortzeko esperantza dute.
Baina, beharrezkoa den gutxieneko aurrekontua lortzea ezinbestekoa den moduan, mekanikari dagokionez, ahalik eta baldintza onenetan lehiatzearen garrantzia nabarmendu dute Gernika Road-eko kideek: “Laguntza mekanikoa funtsezkoa da, oinarrizkoa. Lasterketan zehar beti dago zerbait konpontzeko, hortaz, mantenimentua eta egunero motoa lasterketarako prest egotea bermatzea ezinbestekoa da”. Horretarako, Roberto Arrieta Pipi mekanikoa izango du alboan Aranak. Hura izango da baita bere aholkularia ere.
Babesa ematen
Bestalde, Gernika Road elkarteko hainbat kide ere izango dira han lasterketa bertatik bertara jarraitzen. Horiek, psikologo lana ere egin beharko dute.
Aurreko esperientzian Ereñoko gidariarekin batera joan zirenen artean zegoen elkarteko lehendakaria. Hark, moto gidariari babesa ematearen garrantzia nabarmendu du: “Garrantzitsua da bertan lagunen bat izatea, egunero apur bada ere elkar ikustea. Horixe izan zen gure zeregina, bera babestea”. Era berean, esperientzia oso aberatsa dela dio elkarteko lehendakariak. “Hango paisaiak ikusgarriak dira, eta lasterketak mugitzen duen jende piloa ikustea ikaragarria da”.
Izan ere, antolakuntza bikainari esker, muntaia itzela dauka Dakarrak. Bilbaoren berbetan, “gauzak ondo egiten dituzte, eta mugitzen dituzten bitartekoak, jendea…ikaragarria da. Hango paddock bat ikustea baino ez dago! Sei bat hektarea kotxez, motoz, jendez, medikuz edota helikopteroz beteta”.
Arana ere harrituta geratu zen han bizitakoarekin, baina, baita handik bueltatzerakoan hemen topatu zuenarekin ere: “Han nengoela ez nuen imajinatzen hemen zer mugimendu zegoen, zelako oihartzuna zeukan. Gainera, sortu den afizioa, hainbeste jende segitzen! Ordurarte ez nuen sekul”.
Iaz hasitako abenturarekin jarraituko du Txomin Arana Ereñoko moto gidariak: 2015eko Dakar lasterketa egingo du urtarrilaren 3tik 17ra. Bigarren biderra izango da, baina, helburua aurreko bera: lasterketa amaitzea.
Hala, aurreko esperientziari esker, oraingoan lasaiago doala dio Aranak: “Badakit zer topatuko dudan, zelako lasterketa den, zenbat sufritu beharko dudan, eta helburu beragaz joango gara, baina, lasaiago”. Izan ere, Dakarra lehenengo egunetik lasai hartzearen garrantzia nabarmendu du ereñarrak. “Han lasai hartu behar da lehenengo egunetik. Egunetik egunera joan behar da; etapak amaitzen, eta ahalik eta arinen heltzen, ahal den gehien deskantzatzeko”.
Orain urtarrilera bitartean lasterketa prestatzeari ekingo dio. Datorren astean Marokora joango da bi asterako. Hango basamortuan probatuko du motor berria. Gero, azaroan Aragoira, Monegrosera joango da.
Urtarrilaren 3an Argentinako hiriburutik, Buenos Airestik irtengo dira gidariak, eta leku berean amaituko dute bi asteren buruan. 14 eguneko lasterketa da, eta hortik bat atseden eguna izango da.
Juanjo Bilbao Gernika Road elkarteko idazkariaren berbetan, “helburua Buenos Airestik irten eta Buenos Airesera itzultzea da”. Roman Mastraitua elkarteko lehendakariak ere helburua “batez ere amaitzea” dela dio, baina, baita iazkoa «hobetzea» ere. Hala, lasterketa lehenengo 30en artean amaitzen ahaleginduko dira.
Umil hartuta
Maistraituak zehaztu duenez, “aurreko oinarriari segituta, eta umil hartuta, helburua da motor edota material aldetik zerbait hobea lortzeko aukera izatea”. Motor hobeagaz, eta egunetik egunera hutsik egin barik etapak amaituz sailkapeneko lehenengo 30en artean egotea posible izango dela uste dute.
10.000 kilometroko lasterketa da, eta ia etapa erdiak kronometatuak dira. Basa, dunak, beroa, 4.000 metroko altuera… baldintza gogorrak jasaten dituzte gidariek. “Etapa batzuk errepidetik doaz, beste batzuk asfaltatutako bidetik eta besteak pista zabalak izaten dira. 10.000 kilometro dira, eta horiek egin egin behar dira, eta horrek desgastea eragiten du”, azaldu du Bilbaok.
Aurreko lasterketaren antzeko ibilbidea izango dute datorren urtean, baina, kontrako noranzkoan. Buenos Airestik abiatuta, Chilen barrena Boliviara helduko dira. Han bi etapa egin, eta atseden eguna izango dute. Eta handik bueltan berriro ere Argentinara itzuliko dira.
Aurrekoan 100.000 euroko aurrekontua izan zuten, eta aurten, “ahal bada” diru gehiago bildu gura dute. Momentuz, aurrekontuaren %60a lortu dute, eta hemendik abendura bitartean gainontzekoa lortzeko esperantza dute.
Baina, beharrezkoa den gutxieneko aurrekontua lortzea ezinbestekoa den moduan, mekanikari dagokionez, ahalik eta baldintza onenetan lehiatzearen garrantzia nabarmendu dute Gernika Road-eko kideek: “Laguntza mekanikoa funtsezkoa da, oinarrizkoa. Lasterketan zehar beti dago zerbait konpontzeko, hortaz, mantenimentua eta egunero motoa lasterketarako prest egotea bermatzea ezinbestekoa da”. Horretarako, Roberto Arrieta Pipi mekanikoa izango du alboan Aranak. Hura izango da baita bere aholkularia ere.
Babesa ematen
Bestalde, Gernika Road elkarteko hainbat kide ere izango dira han lasterketa bertatik bertara jarraitzen. Horiek, psikologo lana ere egin beharko dute.
Aurreko esperientzian Ereñoko gidariarekin batera joan zirenen artean zegoen elkarteko lehendakaria. Hark, moto gidariari babesa ematearen garrantzia nabarmendu du: “Garrantzitsua da bertan lagunen bat izatea, egunero apur bada ere elkar ikustea. Horixe izan zen gure zeregina, bera babestea”. Era berean, esperientzia oso aberatsa dela dio elkarteko lehendakariak. “Hango paisaiak ikusgarriak dira, eta lasterketak mugitzen duen jende piloa ikustea ikaragarria da”.
Izan ere, antolakuntza bikainari esker, muntaia itzela dauka Dakarrak. Bilbaoren berbetan, “gauzak ondo egiten dituzte, eta mugitzen dituzten bitartekoak, jendea…ikaragarria da. Hango paddock bat ikustea baino ez dago! Sei bat hektarea kotxez, motoz, jendez, medikuz edota helikopteroz beteta”.
Arana ere harrituta geratu zen han bizitakoarekin, baina, baita handik bueltatzerakoan hemen topatu zuenarekin ere: “Han nengoela ez nuen imajinatzen hemen zer mugimendu zegoen, zelako oihartzuna zeukan. Gainera, sortu den afizioa, hainbeste jende segitzen! Ordurarte ez nuen sekul”. 
